مقدمه: محیط و فرد از هم جدا نیستند و تأثیرات متقابل بر هم ایجاد میکنند. ویژگیهای محیطی یک فضای ارائهدهندهی خدمات سلامت روان میتواند بر احساسات، رفتارها و افکار مراجعان و متخصصین این خدمات تاثیر داشته باشند. ویژگیهای محیط میتوانند بر برداشت فرد و درنتیجه بر واکنش و رفتار او تأثیرگذارند. هدف: بررسی رابطه جنبههای محیط فیزیکی اتاق درمان و نگرشهای مراجع نسبت به درمانگر شامل برداشت مراجع از محبوبیت درمانگر، درک مراجع از مهارت درمانگر و برداشت مراجع از قابل اعتماد بودن درمانگر می باشد. روش: پژوهش از نوع علی-مقایسهای و همبستگی بوده است. جامعه آماری، مراجعین به خدمات روانشناسی در تهران بودند که شامل ۶۶ نفر بوده و به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار جمعآوری دادهها مقیاس ویژگیهای فیزیکی و فرم کوتاه رتبهبندی مشاور بود. دادهها با روش همبستگی پیرسون و آزمون t تکنمونهای و مستقل تحلیل شدند. یافتهها: جنبههای محیط فیزیکی اتاق درمان برای مراجع با برداشت از محبوبیت درمانگر، درک مراجع از مهارت درمانگر و برداشت مراجع از قابلاعتمادبودن درمانگر رابطه مثبت معنادار داشته است. نتیجهگیری: عوامل فیزیکی اتاق درمان میتوانند بر نگرش مراجع به درمانگر یا مشاور تاثیرگذار باشد، میتوان برداشت نمود که برداشت مراجع از محیط فیزیکی، بر برداشت او از محبوبیت درمانگر اثرگذار بوده و مراجع با توجه به چیدمان محیط به درک بهتری از مهارت درمانگر و قابلیت اعتماد او میرسد. همچنین میزان دمای محیط به احساس امنیت و قابلیت اعتماد به درمانگر اثرگذار است. توجه به چینش و پاکیزگی محیط، نور و دما، تناسب دمای محیط میتواند مورد توجه کارفرمایان و درمانگران قرار گیرد.
