شیوه خاص و منحصر به فرد معماری ابنیه صنعتی با فاصله گرفتن از ساختار های سنتی و کلاسیک مرسوم، پدیده‌ ای است که پس از انقلاب صنعتی در کشور های توسعه یافته و در حال توسعه رخ نمود. در پی گذشت زمان و تاثیر عوامل اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی، بسیاری از این ابنیه امروزه تبدیل به فضا هایی متروکه، فرسوده و ناکارآمد شده‌اند. با این حال با نظر به ارزش هویتی، تاریخی و سبک شناسی معماری این آثار، حفاظت از ابنیه مذکور بـه عنـوان بخشـی از میراث فرهنگی جامعه برای نسل‌ های آینده ضرورت دارد و لازم است سایت‌ های مورد نظر با به کارگیری مداخلات احیا و بازآفرینی، بار دیگر به حیات شهری موثر بازگردانده شوند. در این راستا پژوهش حاضر، در غیاب یک راهنمای کاربردی از دستورالعمل‌های قابل استفاده در احیا و بازآفرینی سایت‌های صنعتی، با یک نگرش کارکردی، ابتدا به تحلیل کیفی انواع راهکارهای ضروری قابل استفاده در این رویکرد از دیدگاه نظریه پردازان و اندیشمندان برجسته می‌پردازد؛ سپس با مطالعه و دسته بندی مداخلات صورت گرفته در دوازده نمونه‌ موردی مطرح جهان از ابنیه میراث صنعتی، با استفاده از روش تحقیق استدلال مبتنی بر مورد و بر اساس کدگذاری راهکار ها در نرم افزار اس.پی.اس.اس و بررسی میزان فراوانی هر کد در نمونه‌ های مورد بررسی، راهکارهای ضروری رویکرد را بر مبنای به کارگیری در نمونه‌ های مورد بررسی در چهار دسته راهبرد های پرکاربرد، راهبرد های مورد استفاده در اغلب پروژه‌ها (نیمی یا بیش از نیمی از پروژه‌ها)، راهبردهای کم کاربرد و راهبردهای نادیده گرفته شده دسته بندی می‌ کند.