پژوهش‌های معماری و محیط

پژوهش‌های معماری و محیط

اخلاق نشر و جلوگیری از سرقت ادبی

اخلاق نشر و جلوگیری از سرقت ادبی

دوفصلنامه «پژوهش‌های معماری و محیط» و ناشر آن (دانشگاه زنجان)، در زمینه مباحث اخلاقی و قانونی پژوهش، خود را متعهد به رعایت کامل اصول و دستورالعمل‌های کمیته بین‌المللی اخلاق نشر (COPE) می‌دانند.

مطابق با ضوابط COPE، سرقت علمی به معنای استفاده از تمام یا بخشی از آثار چاپ‌شده یا چاپ‌نشده دیگران (شامل مقاله، کتاب، پایان‌نامه و…) و یا ایده‌های آن‌ها بدون استناد به منبع اصلی است. این تخلف موارد زیر را در بر می‌گیرد:

  • استفاده عینی از کلمات و عبارات دیگران بدون ارجاع.
  • تغییر در عبارات با حفظ ساختار و سبک نگارشی نویسنده اصلی.
  • استفاده از ایده، مفهوم یا داده‌های دیگران با لحن و سبکی متفاوت، بدون ذکر منبع.

لازم به ذکر است که بازنشر مطالب چاپ‌شده پیشینِ خودِ نویسنده بدون ارجاع دقیق به اثر اولیه (که تحت عنوان «سرقت ادبی از خود» یا Self-plagiarism شناخته می‌شود) نیز مصداق تخلف علمی است.

مصادیق مهم تخلفات علمی:

  • سرقت علمی: استفاده از اثر، داده‌ها یا ایده‌های دیگران بدون ارجاع دقیق و قانونی.
  • خودسرقتی: بازنشر تمام یا بخشی از پژوهش‌های قبلیِ خود نویسنده، بدون ارجاع مشخص به اثر پیشین.
  • جعل و تحریف داده‌ها: ساختن داده‌های غیرواقعی یا دستکاری و تغییر دادن نتایج و داده‌های آزمایشی به منظور رسیدن به نتیجه‌ی دلخواه.
  • ارسال همزمان: ارائه همزمان یک دست‌نوشته (یا مقاله‌ای با محتوای بسیار مشابه) به بیش از یک نشریه برای بررسی و داوری.

اقدامات نشریه:

به منظور پاسداشت حقوق مالکیت فکری و جلوگیری از تخلفات علمی، تمامی مقالات دریافتی پیش از ورود به فرآیند داوری توسط سامانه‌های معتبرِ مشابهت‌یاب (همانند سمیم‌نور/ایران‌داک) بررسی می‌شوند. در صورت احراز هرگونه سرقت علمی در هر مرحله از بررسی (یا حتی پس از چاپ مقاله)، نشریه حق رد مقاله، حذف آن از بایگانی، و پیگیری قانونی بر اساس فلوچارت‌های COPE را برای خود محفوظ می‌داند.