پژوهش‌های معماری و محیط

پژوهش‌های معماری و محیط

مؤلفه‌های پدیدارشناختی خانه در اندیشۀ باشلار: تحلیلی بر متونِ معاصر

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 استادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماریف دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد معماری داخلی، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران.
10.30470/jaer.2026.2083152.1198
چکیده
در معماری معاصر، سکونت غالباً در قالب «مسکن» به‌مثابۀ واحدی کالبدی برای پاسخ‌گویی به نیازهای عملکردی و الزامات زیستی تعریف می‌شود؛ درحالی‌که مفهوم «خانه» ناظر بر تجربه‌ای زیسته و معنادار از سکونت است که در آن خاطره، هویت فردی و جمعی، تخیل، احساس تعلق و روابط انسانی با فضا درهم‌تنیده می‌شوند. پژوهش حاضر با تمرکز بر مفهوم خانه، در پی شناسایی مؤلفه‌های پدیدارشناختیِ سازندۀ معنای خانه در اندیشۀ گاستون باشلار است و می‌کوشد به این پرسش پاسخ دهد که مؤلفه‌های پدیدارشناختیِ سازندۀ معنای خانه در اندیشۀ باشلار کدام‌اند. بدین‌منظور، متون نظری حوزه‌های معماری، روان‌شناسی محیطی و پدیدارشناسی فضا به‌صورت نظام‌مند بازخوانی و تحلیل شدند تا مضامین مشترک استخراج، روابط مفهومی میان آن‌ها تبیین و در قالب چارچوبی منسجم سامان‌دهی شوند. در این فرایند، مفاهیم پراکنده در ادبیات نظری با یکدیگر سنجیده شدند تا پیوندهای مفهومی میان آن‌ها آشکار و زمینه برای درکی منسجم‌تر از معنای خانه فراهم شود. یافته‌های پژوهش نشان داد که معنای خانه پدیده‌ای چندلایه است که از تعامل چهار بُعد «کالبدی-معماری»، «اجتماعی-زیست‌مندی»، «روان‌شناختی» و «نمادین-خیال‌پردازانه» شکل می‌گیرد؛ به‌گونه‌ای که کالبد فضا زمینه تحقق تجربۀ سکونت را فراهم می‌کند، اما خاطره، احساس تعلق، تخیل و روابط انسانی به آن معنا می‌بخشند. براین‌اساس، خانه نه صرفاً یک واحد سکونتی، بلکه عرصه‌ای برای تکوین تجربۀ زیستۀ انسان است و چارچوب مفهومی ارائه‌شده در این پژوهش، مبنایی تفسیری برای فهم چندبعدی معنای خانه فراهم می‌آورد، همچنین می‌تواند مبنایی برای پژوهش‌های آینده در حوزۀ معنای خانه و سکونت، به‌ویژه در مطالعات معماری انسان‌محور و کیفیت محیط‌های مسکونی، باشد
کلیدواژه‌ها